ANNABEL LEE
Senelerce, senelerce evveldi; bir deniz ülkesinde
Yaşayan bir kız vardı, bileceksiniz ismi Annabel Lee;
Hiçbir şey düşünmezdi, sevilmekten, sevmekten başka beni.
O çocuk ben çocuk, memleketimiz o deniz ülkesiydi,
Sevdalı değil karasevdalıydık ben ve Annabel Lee;
Göklerde uçan melekler bile kıskanırlardı bizi.
Bir gün işte bu yüzden göze geldi o deniz ülkesinde,
Üşüdü rüzgarından bir bulutun güzelim Annabel Lee;
Götürdüler el üstünde koyup gittiler beni,
Mezarı oradadır şimdi, o deniz ülkesinde.
Biz daha bahtiyardık meleklerden, onlar kıskandı bizi,
Evet! Bu yüzden?(Şahidimdir herkes ve o deniz ülkesi)
Bir gece bulutunun rüzgarından üşüdü gitti Annabel Lee.
Sevdadan yana, kim olursa olsun, yaşça başça ileri, geçemezlerdi bizi;
Ne yedi kat göklerdeki melekler , ne deniz dibi cinleri,
Hiç biri ayıramazdı beni senden güzelim Annabel Lee.
Ay gelip ışır, hayalin irişir güzelim Annabel Lee;
Bu yıldızlar gözlerin gibi parlar güzelim Annabel Lee;
Orada gecelerim,uzanır beklerim sevgilim, sevgilim,hayatım, gelinim
O azgın sahildeki, yattığın yerde seni...
Edgar Allan POE